Ruchika door de ogen van Rama

 

 

 

De beste kleren ...

 

              Rama

Houdt van: Spelen, tekenen.
Houdt niet van: Wanneer ik geen eten kan kopen.

Verdrietig: Wanneer mijn mama teveel drinkt.
Houdt van: Mijn mama.

Kijkt op naar: “Mama' (Inderjit Khurana).
Droomt van: Reizen naar het buitenland.
Wil graag: Lerares worden

 

Rama, 12, draagt nooit haar beste kleren om ’s morgens naar het station te gaan. De kinderen op het perron worden gemakkelijk vuil en stoffig, dus zeker geen goed idee om je mooi te kleden.

Rama leeft samen met haar mama en 2 jongere zussen in een klein hutje naast de spoorlijn. “Mijn vader is dood en mijn moeder heeft een longziekte. Ze is heel zwak”, zegt Rama.

“Daarom ben ik het die het hardst werkt. We krijgen ook elke maand een klein beetje geld en eten van Ruchika”. 

Rama heeft drie oudere zussen, maar zij zijn verhuisd. Daarom moet zij al het huishoudelijk werk doen en op haar jongere zusjes passen.

“Ik ben altijd bezorgd omdat we zo dicht bij het station wonen. Wat als één van mijn zusjes onder een trein valt? Ik neem ze elke dag mee naar het perronklasje. Ik wil dat ze een beter leven krijgen dan ik”. Rama begon met bedelen toen ze vijf jaar oud was.

Voor Rama’s mama ziek werd, ging ze metalen gebruiksvoorwerpen ruilen voor oude kleren. “Dat is wat mijn familie doet” legt Rama uit. “Mama herstelde de kleren en verkocht ze dan opnieuw.

Ik koop nooit kleren voor mezelf, maar soms spaar ik een beetje geld en koop ik een tweedehands sari voor mijn mama. Toen mijn vader nog leefde, nam hij mijn moeder mee uit naar de winkel om kleren voor haar te kopen”.

  Lees verder: Rama haar verhaal, vervolg