Inderjit wordt soms bezocht door haar oud studenten. Een van hen is Jashoda, 17 jaar.  Ze brengt altijd haar blokfluit mee en speelt voor de kinderen in het home.

’Ik groeide op in een slum en ging naar Indirjit’s school.  Op een dag passeerde een bekende fluitspeler door de slum en hoorde ons zingen. Hij stelde voor om aan drie kinderen van de muziekschool les te geven. Ik was één van de gekozenen’.
Jashoda leeft nog altijd in de slum met haar familie.

Ze is de enige uit de buurt die het geluk had naar de muziekopleiding te kunnen gaan in Orissa. Haar hart klopte van vreugde toen ze vernam dat ze geslaagd was in het moeilijke ingangsexamen en kon beginnen.

‘Zonder m’n tweede moeder, Inderjit, was ik nooit zover geraakt.

k kijk naar haar op, net zoals ik opkijk naar mijn echte moeder, de beste moeder ter wereld. Indirjit moedigde mij en mijn drie zussen aan om naar school te gaan, ook al zeiden mijn broers dat dit niet nodig was.

Ze zegden: ‘trouw en krijg kinderen’. Maar wij trokken ons daar niets van aan.

Jashoda droomt ervan om lerares te worden in de muziekschool.

‘Als ik daar in slaag, wil ik ook de kinderen in de slum blijven helpen met muziek’